Etxe Sorginduta

Ezin nuen sinetsi ikusten ari nintzena. Etxe hartako leiho batetik makina bat liburu irteten ari ziren. Sorgikeria ote? Beste trikimailu bat liburu gehiago saltzeko? Etxeko jabea burutik eginda zegoela?...Jakinminaren jakinminez, hurbildu nintzen. Haizeak, adartxoak bidali zizkidan atea ukitzean, haize boladak eta batez ere paperak. Zerua, ilundu egin zen, bat-batean argiak itzali ziren eta barrura sartzean oihuak eta negarrak entzun nituen. Izututa, alde egin nahi nuen, baina ezin nuen atea zabaldu. Oihu bat bota nuen eta oihartzunak sarrera handian zeuden ainbat eskultura eta koadro bota zituen. Korrika joan nintzen ikusi nuen lehen leihoraino, lehioak haize bortitzak itsi zituen, kolpez eta gero neska baten hotsa entzun nuen kaxa handi eta zahar baten barrutik. Kutsa ireki bezain laster neska polit bat irten zen eta handik irteten laguntzeko eskua eman nionean,neska polit hura, armiarma handi bilakatu eta pareta behera erori zen. Armiarma irten zenean berriro osatu zen pareta magia balitz bezala. Orduan konorterik gabe geratu nintzen. Esnatzean, tapaki hori baten barruan nengoen. Banana bat zen! Handik ordu batera, aspertuta eta loguraz, tapaki horia erortzen hasi zen.Ez nuen inor ikusten eta amets gaiztoa zela pentsatzen hasi nintzen, atximur egin, eta ez nuen nire etxe goxoko ohe epela ikusten. Sarrera beldurgarri eta gogaikarri horretan agertu nintzen berriro ere. Ondoan zeuden eskailerak igo nituen. Operako ahots ederrak entzuten nituen ondoan, eta bat-patean, burura etorri zitzaidan lengo aldian ikusi nuen beldurrezko pelikulako ile hori dun neska; ulertu nuen zer sentitzen duten neska horiek agerleku misteriotsuko sarreretan. Opera isildu zen eta lasaitzen hasi nintzenean labanak zorroztean entzuten diren hotsak entzun nituen. Ate bat ikusi eta zabaldu nuen. Liburu zurrunbiloa zen! Jaitsi eta etxera joan nintzen. Baina zer izan zen, magia?

Una Pequeña Historia

Cuando miré al otro lado de la calle, vi a mi profesor y ese insólito arból-semáforo que señalaba todas las órdenes posibles al mismo tiempo. Jesús, mi profesor, parecía haber encontrado un sitio natural con tema para su nueva poesía. Yo, no le quería molestar, pero Taily, mi gemela, se fue corriendo hacia el semáforo con Bily, su perro. Taily se fue hacia un lado de Jesús y Bily se fue hacia el otro lado. Entre los dos le tiraron a Jesús al suelo, y se rompió la pierna. Mama, inmediatamente castigó a Taily, y papa llamó a emergencias.

EL CHIP ROBADO

El estuche pertenecía a un ladrón que había escapado de la cárcel. El estuche mismo era la prueba de que ese ladrón ha ía cometido un delito, porque en él estaban grabadas sus huellas. El estuche se lo había encontrado Tony y se lo había llevado al colegio. Lo que no sabía Tony es que dentro de él había un lápiz en cuyo interior se encontraba un chip muy importante para el ladrón. Cuando salió del colegio, a Tony se le olvidó el estuche en su mesa. El ladrón, que le había seguido hasta casa, por la noche, entró en la casa y buscó el estuche en vano. El ladrón pensó en otra estrategia: a la mañana siguiente se disfrazó de profesor y fue al colegio. Se hizo con el estuche, pero cuando logró sacar el chip del lápiz, éste ya no funcionaba, porque llevaba demasiado tiempo escondido dentro de él.

MIGUEL HERNÁNDEZ

TODO ERA AZUL

Todo era azul delante de aquellos ojos y era verde hasta lo entrañable, dorado hasta muy lejos. Porque el color hallaba su encarnación primera dentro de aquellos ojos de frágiles reflejos. Ojos nacientes: luces en una doble esfera. Todo radiaba en torno como un solar de espejos. Vivificar las cosas para la primavera poder fue de unos ojos que nunca han sido viejos. Se los devoran. ¿Sabes? No soy feliz. No hay goce como sentir aquella mirada inundadora. Cuando se me alejaba, me despedí del día.

Gutuna

Irunen, 2010eko irailaren 17an

Kaixo, lagun maitea: Badakit zaila, oso zaila, egingo zaizula gutun hau irakurtzea, zure dordoka kuttuna, Patxi, hil egin nuela jakitean. Zure animaliak hil nituen. Zure urre arraina, zure ahatea eta orain, berriz, Patxi, dordoka maitagarri hori. Behin eta berriz saiatu naiz zuri deitzen, baina, zuk ez duzu telefonoa hartu ere egin, askotan bidali dizut mezua,baina ez didazu erantzun.Ez dakit barkatuko didazun, ni, zure barkamena lortzen saiatuko naiz. Bihotz minak ez dit uzten, baina zuk min handiagoa edukiko zenuen, zure animaliak hil dituen pertsona zure lagun da. Barkatuko didazula pentsatzen dut, baina aldi berean ez dakit mezu hau jasoko duzun edo ez. Agur handi bat, espero dut berriro ere lagun onak izatea Yudit

PALINDROMOS

*Palindromos:Palabra,frase o hasta numero que se lee igual desde alante o del rebes Somos o no somos /Arte para Petra /Oir a Dario/Oid al rey: ayer la dio /Amor a Roma/ Dábale arroz a la zorra el abad /Anita laba la tina/La ruta nos aportó otro paso natural/ ¡Eso no! Ya ni Gerardo pasa. ¿podrá Regina? Yo no sé./

Marcha funeral de los titeres

Uda honetan entsaiatzen ari naizen partitura bat da hau. Ea gustatzen zaizuen eta ezagutzen duzuen musika. (Oso ezaguna baita!!)

ZUBEROA

Hau da Xabik eta biok egin dugun inguruneko lana. Zuberoari buruzko gauza asko dauzka; oso ondo sailkatuak. Blog bakoitzak bere lan propioa du Euskal Herriko zazpi probintzietako batekin. Blog honetan Zuberoari buruzkoa duzu. Argazki batzuk eta liburuxka bat dituzu. Espero dugu liburuxka irakurtzen asko ikastea, interesgarria bait da.

zuberoa maddi xabier

Publish at Calaméo or browse others.

POEMAK

Bilduma honetako poema batzuk Igerabidek egin ditu eta beste batzuk Jon Suarezek. Zein baino zein politagoa. Elatzeta eskolako 5.B mailako ikasle batzuek irakurri dituzte poemak, baita kontatu ere. Espero dugu zuei ere gustatzea Igerabidek eta Jon Suarezek egin dituzten poema ederrak. Urtaroei buruzko poemak dira batzuk, oso errealak gainera. Esaten dute udaberria oso polita dela baina nire ustez ederragoa izango litzake guztiok zainduko bagenu.

Eguzkia

Eguzki-izpiek koloreak isladatzen dituzte gure begien-gan, ilargia esnatzen den bitartean eta gero ilargiak ordezkatzen du eguzkia bere izar txiki eta disdiratsuez.Mesedez, ilargia, amalurra eta eguzkia zaindu itzazue behar baitditugu.